Η «Σχεδία» μας

Καθημερινή 1Η «Σχεδία» και οι άνθρωποί της ή, με άλλα λόγια, οι συμπολίτες μας που βρέθηκαν στον δρόμο και μία έντυπη «σχεδία» τους ξανάδωσε, πάνω από όλα, την αξιοπρέπειά τους, εργασία και κάποιο εισόδημα. Παραθέτουμε μερικά αποσπάσματα από ένα αφιέρωμα της εφημερίδας «Η Καθημερινή» (15/11/2020): μια συνέντευξη με τρία πρόσωπα της «Σχεδίας». Είναι η Δήμητρα Πιάγκου, ο Στάθης Παπαναστασίου και ο Μιχάλης Σαμόλης… 

Η Δήμητρα Πιάγκου αποφάσισε να δώσει τέλος στη ζωή της την ημέρα που ο δικαστικός κλητήρας πήγε στην επιχείρησή της, αναγγέλλοντάς της πως τόσο η επιχείρηση όσο και το σπίτι της είχαν βγει σε πλειστηριασμό. «Το ίδιο βράδυ ένιωσα πως δεν υπήρχα». Ανέβηκε στην ταράτσα και … ένα βήμα πριν από το κενό, ήρθε ένα από τα δύο σκυλιά της, ένα ποιμενικό λυκόσκυλο, και, νομίζοντας πως παίζουν, της δάγκωσε το παντελόνι, τραβώντας την στη ζωή. Μέσα σε μία εβδομάδα είχε μείνει άστεγη και για δύο μήνες κοιμόταν σε παγκάκια. Ο κόσμος, στην καλύτερη περίπτωση, περνούσε από μπροστά της αδιάφορα – στη χειρότερη την κοιτούσαν με αποστροφή. «Σε αυτή τη ζωή περίσσευα» εξομολογείται. Μέχρι που βρήκε καταφύγιο τη «Σχεδία», το πρώτο ελληνικό περιοδικό του δρόμου που πωλούν άστεγοι και άνεργοι.

Καθημερινή 2Ο 71χρονος Στάθης Παπαναστασίου ζούσε στον Χολαργό. Όταν έμεινε άστεγος, πήγε σε μία δομή όπου έμεινε για χρόνια, ενώ περίμενε μισό χρόνο για να γίνει πωλητής της «Σχεδίας», γιατί πλέον η ζήτηση για θέσεις πωλητών ήταν μεγάλη. Θυμάται ακόμα το πρώτο του πόστο, πριν από 6 χρόνια, στο Πάρκο Ριζάρη. Ο κόσμος του έλεγε «καλημέρα» και «κουράγιο». «Το είδα ως λύτρωση από την κοινωνική απομόνωση, δεν το είχα νιώσει σε όλη μου τη ζωή αυτό».
Από τη στιγμή κατά την οποία έμειναν άστεγοι και μέχρι να φορέσουν το κόκκινο γιλέκο, αυτοί οι άνθρωποι ένιωθαν αόρατοι, υπάρξεις περιθωριακές χωρίς κανένα ρόλο σε μία κοινωνία που τους περιφρονούσε.
«Αρχισα να αισθάνομαι ορατός από τη μέρα που ξεκίνησα να πουλάω το περιοδικό» λέει ο 63χρονος Μιχάλης Σαμόλης. Το 2012 του έκλεψαν το φορτηγό δημοσίας χρήσεως που είχε. Άρχισε αμέσως να ψάχνει δουλειά αλλά μάταια. Ήταν τότε 55 χρόνων, ενώ τα μαλλιά του είχαν ασπρίσει εδώ και χρόνια κάνοντάς τον να φαίνεται σε προχωρημένη τρίτη ηλικία. Στις 42 ημέρες που έμεινε στον δρόμο, ο κ. Σαμόλης έκανε δύο απόπειρες αυτοκτονίας.
Λόγω του lockdown, oι πωλητές της «Σχεδίας» δεν μπορούν να πωλούν το περιοδικό στον δρόμο, αλλά πέραν των οικονομικών δυσκολιών που τους δημιουργεί αυτό, προκαλεί κι άλλες ελλείψεις.

Πλάι 3Βρεθήκαμε στο Σχεδία Home, έναν χώρο που έχει δημιουργήσει η «Σχεδία» από το 2019, γράφει η δημοσιογράφος Ηλεάνα Μάγρα. Ο χώρος είναι γεμάτος από τις καλλιτεχνικές δημιουργίες δύο άλλων πρώην πωλητών της «Σχεδίας», που τώρα έχουν προσληφθεί στο Σχεδία Art. Ο κ. Αλεφάντης, ο ιδρυτής της «Σχεδίας», λέει πως από τότε που άνοιξε, το όραμα είναι μία μέρα να κλείσει επειδή δεν θα χρειάζεται να υπάρχει πια. 
Ο πολυχώρος με το πολύ καλό εστιατόριο ΣΧΕΔΙΑ HOME βρίσκεται στη γωνία των οδών Κολοκοτρώνη (αρ. 56) και Νικίου. Όταν με το καλό λήξει η καταιγίδα, αξίζει να περάσετε από εκεί.


ΠΡΟΣΘΕΤΟΥΜΕ ότι την Πέμπτη 19/11/2020 η «Σχεδία» θα πωλείται με την εφημερίδα «Η Καθημερινή» (μια εξαιρετική πρωτοβουλία). Αλλά και τα έσοδα από την πώληση της εφημερίδας θα πάνε στη Σχεδία.

Κι όλα αυτά για να μας θυμίσουν: να κοιτούμε με μάτια ανοιχτά και μεγαλύτερη ευαισθησία γύρω μας – έστω στις περιορισμένες εξόδους μας. Με μάτια ανοιχτά!

 

 

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Γρηγοριανό Ημερολόγιο Πανδημία και δημοκρατία »